Hoe u uw infraroodverwarmers in de badkamer veilig en droog houdt
Het plaatsen van een infraroodverwarmer in een badkamer betekent dat je voortdurend moet vechten tegen stoom. Overal is condensatie en vocht te vinden. Omdat water en elektriciteit geen goede combinatie zijn, kan één klein probleem in de isolatie al leiden tot een kortsluiting of een fout in de bedrading.
Dat is iets wat je niet zomaar kunt raden.
Het voorkomen van lekken
Eenvoudige plastic behuizingen zijn hier niet voldoende. Om ervoor te zorgen dat de elektriciteit op de juiste plek blijft, gebruiken we materialen als hoogtemperatuursilicoon of keramische isolatoren precies op de plek waar de elektroden met elkaar in contact komen. Denk erbij aan een waterdichte bescherming die voorkomt dat vocht bij de elektroden komt. Je hebt materialen nodig die bestand zijn tegen hoge spanningen.
Dan is er nog de bedrading. De meeste mensen gebruiken standaard PVC, maar dit materiaal smelt of barst wanneer de infraroodlamp wordt gebruikt. Zodra er een barst ontstaat, kan vocht gemakkelijk binnendringen, waardoor er een lek kan optreden. Om dit te voorkomen, gebruiken we dubbel geïsoleerde silicoon- of fluoropolymerkleding. Deze materialen kunnen de hitte aan zonder te breken.
Aarding en de “veiligheidsnet”
We verbinden deze apparaten altijd met een aparte aarding die rechtstreeks met het chassis wordt verbonden. Dit is een simpel veiligheidsnetwerk. Als er een component faalt, willen we dat de schakelaar onmiddellijk wordt uitgeschakeld. Het laatste wat je wilt, is dat de buitenkant van de verwarmer geëlektrificeerd raakt.
Om zeker te weten dat alles goed is geïsoleerd, voeren we een test uit met een megohmmeter op 500V DC. Als de isolatieweerstand onder 2MΩ ligt, is het apparaat defect. Er zijn geen uitzonderingen.
Het evenwicht: warmte versus isolatie
Hier ligt het probleem. Je zou denken dat hoe beter de isolatie, hoe beter. Maar dat is niet altijd het geval.
Als je de verwarmer te goed isoleert, zodat hij een hoge IPX4- of IPX5-classificatie krijgt, zit je eigenlijk de hitte op. De binnenliggende onderdelen worden dan veel heter. Als je te veel isolateert, zonder dat er een manier is voor de lucht om te circuleren, zal de isolatie van de bedrading sneller beschadigen.
Het is een compromis. Je moet het juiste evenwicht vinden tussen het voorkomen van vocht en het toestaan dat de warmte kan ontsnappen. Daarom kiezen we voor draden met een groter diameter – ze kunnen de hoge temperaturen aan, zodat het apparaat niet van binnenuit beschadigd raakt.